من منطقــي چــو منطق قرآن نديده ام               ارزنــده تــر ز گفــتــه يــزدان نــديــده ام

هرگز سخن نگفت كسي چون خدا بلي               يــك آيـــــه همچــو آيــه قــرآن نــديــده ام

ادامه در ادامه مطلب...

ندای قرآن

تا قيامــت مـــي‎زند قــرآن ندا

كاي گروهي جل را گشته فدا

مر مــــــرا افسانه مي‎پنداشتيد

تخم طعـن و كافري مي‎كاشتيد

خود بديديد اي خسيسان زمن

كه شما بـــوديد افسانه نه من

تا بديديد اي كه طعنه مي‎زديد

كه شما فـــــاني و افسانه بُديد

من كلام حقّم و قــــائم به ذات

قوّت جان جان و ياقوت زكات

نور خورشيدم فتـــاده بر شما

ليك از خورشيد نـاگشته جدا

نَك مــنم ينبوع آن آب حيات

تا رهانم عاشقان را از ممات

                                  مولوي