نویسنده: حسین چراغیان بختیاری

به نام خـداوند و خورشید و ماه         که دل را به نامش خرد داد راه 

 به خشم اندرون، شير جنگي بود         به جـاي خرد، سام سنگي بود

اگرچـرخ گـردان کشد زین تو          سر انجام خشت است بالین تو

                                                                                                                                         (فردوسی علیه الرحمه)

نویسنده و پژوهشگر: حسین چراغیان بختیاری

هیاری در بختیاری 

بنی   آدم  اعضاء  یکدیگرند
که در آفرینش ز یک  گوهرند
چو عضوی بدر آورد     روزگار
دگر عضو ها را  نماند    قرار

هیاری همان همیاری وکمک به دیگران بدون مزد و منت در سایه اتحاد، همدلی و نوع دوستی است که قرنها در بین اقوام ایران زمین بخصوص لر تبارها متداول بوده است...

ادامه در ادامه مطلب...

نویسنده و پژوهشگر:حسین چراغیان بختیاری

یکـی پـارسی بــودبس نـامــدار    که سرخابش خواندی همی شهریار

فردوسی بزرگ

نویسنده و پژوهشگر:  حسین چراغیان بختیاری

شهر بازفت با ادغام تلورد و چمنگلی تشکیل شده، به عبارت دیگر بخش بازفت به مرکزیت شهر بازفت است. برابر آمار رسمی بخش بازفت 15هزار نفر جمعیت،30 هزار عشایر عبوری، 72 روستا و در 115 کیلومتری شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری واقع شده است. بازفت ازدو قسمت بازفت بالا و بازفت پایین تشکیل شده ساکنین بازفت بالا به مرکزیت مازه سوخته و چبت شامل طوایف موری،منجزی، للری، ذلقی، سادات و غلام قطب الدین عبدالله ،بابادی گاشه،شیخ سلیمان احمد و چهارلنگ الهیاری می باشند و ساکنین بازفت پایین به مرکزیت تلورد(چم قلعه) و چمنگلی عمدتا ازطوایف، موری، شیخ رباط، کیارسی،ممبینی، سهید گورویی، بامدی و گندلی هستند، مردم بازفت در جریان جنگ ایران و عراق چند جانباز و دو شهید تقدیم به این آب و خاک کرده است...

نویسنده و پژوهشگر ‌؛ حسین چراغیان بختیاری

به فرهنگ باشد روان تن درست

شهرستان اندیکا بین ۴۹ درجه و ۵۳ دقیقه تا ۴۹ درجه و ۵۲ دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ و بین ۳۱ درجه و ۴۳ دقیقه تا ۳۲ درجه و ۳۹ دقیقه عرض شمالی از خط استوا در حاشیه شرقی اسـتان خوزستان واقع گردیده است. نـزدیکترین شهرستان به اندیکا از نـقطه صـفر مـرزی کـه “پل گدار لندر ” می باشد تا مسجد سلیمان فاصله ای به طول ۲۵ کیلو متر دارد.

ادامه در ادامه مطلب...

                                           بهار    اندیکا    و    کوهسار    آن
                                           کند  آدمی  شاد  و  روشن   روان
                                           گیاهانُ  و   گلها  همه  رنگُ  رنگ
                                           طبیعت فرح بخش و صحرا قشنگ
                                         

ادامه در ادامه مطلب...

                                          یاد  باد    آن  روزگار   و  آن   اَیامِ   اولی
                                          که  بُنه  اولاد  بود   و    بُنه وار  جانعلی
                                          بُنه ی   دیگر   خدادادوند   و  تلخاب نظر
                                          همجوارش  شامصیروند  و کنارش گندلی
                                          سرگچ و آب قلعه و شوکل راکی ازکیارس
                                          پهلو   دارش  گندلی  در  آبژدان   مدملی
                                          هم صفا مرسوم  بود و هم  وفا و  عاطفه
                                          صاحب  فهم   و  کمال و معنویات، پر دلی
                                          مردمان آن زمان چه شوروشوقی داشتند
                                          از برای  مهر    ورزی  و  وفاق  و  همدلی
                                          عشق بود و دوستی بود  و صفا و سادگی
                                          پشت مردان شجاع،زن های جامه مخملی
                                          مجلس آرایان می آوردند دلهارا  به   وجد
                                          شیر مردان با سواری شیر زن ها با  کِلی
                                          بوی   نان   تازه  و  دود   بلند   چاله  ها
                                          بود جاری صبح تا شب از سوی هر منزلی
                                          بس مقدس بود  وجاق  و ذکر نام  نعمات
                                          قسم  نان و نمک بود ، نقل در هر محفلی
                                          تو بمیری،من بمیرم، بختِ بَوم،ارواح  دات
                                          زین قبیل سوگندها ردو بدل می شد کُلی
                                          آنچنان   آرامشی   بود،  پایدار   و  برقرار
                                          زیرسقف خانه های سنگ و چوب وکاهگلی
                                          یاد  آن  روز ها  بخیر  و  لوکه های بادمی
                                         خیمه ها چادر سیاهُ، کپر ها چوب چندلی
                                          حال که آمد نامی  از بنه ی اولاد در میان
                                          یاد  آسهراب  به  خیر و  اقتدار  سبز علی
                                          یاد سردار اسعد و مشروطه خواهان  دلیر
                                          یاد باد امان الله خان ـ خسرو و آ نور علی
                                          سال های خشکسالی، مشکل و پر ماجرا
                                          خان ایل، می کرد ایثار، تا نباشد مشکلی
                                          حاج حسن آقا ، پزشک  حاذق ،  ایل بزرگ
                                          مردی  دانا و  درستکار  و  حکیم   عادلی
                                          پا به مکتب نا گذاشته، کیمیاگر شد  نگار
                                          آن که طبعش سنتی بوده و، علمش ازلی
                                          دربر خصم  خبیثی  همچو  تازی و  مغول
                                          اندیکا  بوده  دژ  مستحکم  و   جان حایلی
                                          ما که داریم گل به پیشوازعزیزان می بریم
                                          بهتر  آن  که  بر  سر  سبد  باشد سمبلی
                                          یاد شهید  علی گدا ، مرتضیِ،  پور حسین
                                          یاد مجموع شهیدان وطن آقا بهنام و  علی
                                          ذکر   نام   نامی ، بهنام   و   همرزمان  او
                                          می کند آیینه ی  دل  را شفاف  و صیقلی
                                          عاشقان  راستین ، سینه  سوخته ی وطن
                                          دست  های   پینه   بسته ، پاهای   تاولی
                                          چشم دل بگشا و بستان را به کاوید بادقت
                                          شاید برجا مانده است،مشت پری از بلبلی
                                          مطربا  بنواز   که  از   آهنگ   تو  و شعر ما
                                          باز به رقص  آید  دو باره  کبکی و  قرقاولی
                                          بذر  لعلی  کاشتیم  ما   در  میان  بوستان
                                          تا از این دفتر بچیند بعداز این هرکس گلی
                                          ما سرودیم شعر ناب و شادمانی بخش را
                                          تا جذاب  آید به  چشمی و  نشیند بر دلی
                                          همزمان   تقدیم  باد  برگندلی و  مدملیل
                                          از  چراغی  و    جوادی   هدیه  نا   قابلی
 
............... شادباشید

سراینده،حسین چراغیان بختیاری و ابراهیم جوادی نسب ـ فروردین 1399

                                           بهار    اندیکا    و    کوهسار    آن
                                           کند  آدمی  شاد  و  روشن   روان
                                           گیاهانُ  و   گلها  همه  رنگُ  رنگ
                                           طبیعت فرح بخش و صحرا قشنگ
                                         

ادامه در ادامه مطلب...

نویسنده و پژوهشگر ‌؛ حسین چراغیان بختیاری

به فرهنگ باشد روان تن درست

شهرستان اندیکا بین ۴۹ درجه و ۵۳ دقیقه تا ۴۹ درجه و ۵۲ دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ و بین ۳۱ درجه و ۴۳ دقیقه تا ۳۲ درجه و ۳۹ دقیقه عرض شمالی از خط استوا در حاشیه شرقی اسـتان خوزستان واقع گردیده است. نـزدیکترین شهرستان به اندیکا از نـقطه صـفر مـرزی کـه “پل گدار لندر ” می باشد تا مسجد سلیمان فاصله ای به طول ۲۵ کیلو متر دارد.

ادامه در ادامه مطلب...