ماپری (ماه پری)  بانوی منار

بی بی ماه پری دختر آ عبدالله دیرشادمی، از طایفه با اصالت بابااحمدی(بامدی) از ایل جلیل بختیاری است.
بی بی ماه پری همسر کیخا آدین علی( آدینه) دیرشادمی ازشیرزنان با وقار، دلیر، با محبت و بسیار مهمان ‌نواز بود

ادامه در ادامه مطلب....

پنجاه سال پیش در ایلات بختیاری وقتی کسی فوت می کرد مردان فامیل متوفی به نشانه عزاداری مقداری کاه و گل درهم می آمیختند و به رسم عهد کهن روی لباس و بر سر و دو کتف خود می مالیدند و برای مشارکت ونشان دادن تالمات روحی خود ضمن نوحه سرایی با دو دست بر سر وسینه خود می کوبیدند..
زنان قدیم برای جوانان و دلاوران فامیل گیسوان خود را می بریدند و با نوک ناخن به صورت خود خراش سخت وارد می کردند بطوریکه صورت زخم و خون جاری می شد...!
مردان در سومین روز برای مراسم رسمی هفتمین روز باسنگ بدون ملات سازه ای مکعبی شکل با ارتفاع  1/5متر به نام مافه می ساختند و در روز هفتم  یک نفر مسلح با اسبی که آراسته به ذین و برگ و یراق و تفنگ به نشانه دلاوریهای مرحوم دور مافه می چرخانیدند و زنان سرود حزین می خواندند و مطربان ساز چپ می نواختند و مردم به تماشا ی مراسم کتل می نشستند....

ادامه در ادامه مطلب....

نوسینده: حسین چراغیان بختیاری

 نویسنده: حسین چراغیان بختیاری

در جای جای ایران زمین همواره فولکلور یا فرهنگ توده، خنیاگری و خرده فرهنگهای مختلفی وجود داشت که تکه های گم شده در فرهنگ اساطیری ایرانیان به حساب آمده است....
یکی از این خرده فرهنگ ها عبارت است از موسیقی های شاد محلی است که از گذشته های دور توسط نوازندگان میشکال، و هنرمندان ثابت و دورگرد انجام می شد و طی سالهای اخیر دست خوش تغیر و تحولاتی شده که به سبب پراکندگی مطالب در ادامه خواهد آمد....

ادامه در ادامه مطلب...

دژ آزاد مردان                           

                                           کوه  شو  ها ای  حصار  امن  مردان   دلیر
                                           ای فرازت  چشم نواز و ای هوایت  دل پذیر
                                           دیدنِ قامتِ تو   جلو ه ای  از ذات   خداست
                                           که مقیم   تو بصیر   است و  نَعیم    تو کثیر
                                            از همه دار ودرخت هایی که بود درسینه ات
                                            همچو مادر داده ای،برکودکانت،شهد و شیر
                                            مادر    فرزانه    فرزند  ، گوهر   والا   مقام
                                            ای که از  دامان تو   برخواست  اجداد  کبیر
                                            یادگار   کوروش   و    کمبوجیه   و    کیقباد
                                            ای که دادی از سخاوت خیل را تاج  و سریر
                                            ای که پایت برزمین است و  سرت برآسمان
                                            ای بلندا  مرتبه ،  ای باوقار ، ای  بی نظیر
                                            آنچنان تو  با  شکوهی  و  سرافراز و  رفیع
                                            که نمی گنجد به  وهم  خودستای  نا بصیر
                                            همچنان آراسته و سرسبز و  پا  برجا بمان
                                            تا بگردد  در فضای  تو  طنین   انداز   صفیر
                                            از سر  نابخردی ها،   عده ای   کوته   نظر
                                            می کشند از اوج اعلا ناجی  خود را به زیر  
                                            آن  همه  از خود  گذشتگی  نمودی  عاقبت
                                            ناسزا با دست بعضی ناسپاس گشتی اسیر
                                            ناسپاسانه    بریدند    کاکل    زلف    تورا
                                            تا که از جلوه بیفتی و به گردی گوشه گیر
                                            بهر  احیای  کوه شو   ای  برادر  باز  گرد
                                            تاکه بر داریم با هم  هردوگام در یک مسیر
                                            یاد   دوستان  نرود  نعمت   بادام   و  بلوط
                                            ای  که  بودی  قرنهایی از فقیران  دستگیر
                                            از   چراغی  و   جوادی  بر  نیاید   مدح  تو
                                            ای دژ  آزاد  مردان   ،  ای    تعلق   ناپذیر

 
........شادباشید

نویسنده: حسین چراغیان بختیاری

جلگه گرمسیری شیمبار در شمال خوزستان واقع گردیده و تقریباً نزدیک به نقطه صفر مرزی بین استان خوزستان و چهار محال بختیاری قرار دارد. این منطقه گردشگری از توابع بخش چلو شهرستان اندیکا می باشد که در 45 کیلومتری شهر قلعه خواجه  و یکصد کیلومتری مسجدسلیمان و220 کیلومتری اهواز است.

«قوم گرایی‌های شووینیستی و فارس گرایی‌های شووینیستی دو سوی یک سکه‌اند و بنابراین به باور ما لازم است که با تلاش برای آرامش و اعتدال هر چه بیشتر این بحث به صورت جدی دنبال شود؛

اما باید در این بحث مسئولیت اصلی را متوجه «متفکران» و «اساتید»ی دانست که آگاهانه دست به تحقیر هویت‌های این کشور می‌زنند و نه مدیران برنامه‌ای که شاید اصولا هیچ یک از این گونه ظرافت‌های فرهنگی را نمی‌شناسند.»

1- محافظه کاری

2- بهبود یا اصلاح طلبی در رو نمایه ها (رفورمیسم )

3- انقلاب طلبی (رولوسیونیسم)

برای رسیدن به یک جامعه ی آرمانی و ایده آل هر سه مورد فوق کارایی و پتانسیل لازم برای دگرگونی موثر و ایجاد شرایطی که مبتنی بر تفکر نوگرایانه و تغییرات بنیادین در زیرساختهای فرهنگی و اجتماعی جامعه را در بر داشته باشد را ندارند و تنها با حرکت درجهت و مسیر تحول خواهی در مشکلات زیربنایی فرهنگی - اجتماهی میتوان به این امر خطیر جامه ی عمل پوشاند و به افق های پیش رو امیدوار بود.
متاسفانه یادآوری حماسه ها و روش قهرمان سازانه برای شخصیتهای حماسی بیشترین نقش را در زندگی کنونی ما بختیاریها دارند و اگر بخواهیم کمی از آنها فاصله بگیریم گویی دیگر حرف و زبانی برای گفتن و نفسی برای کشیدن نداریم ، همواره در قبرستانها به نبش قبر و کند و کاوهای خودفریبانه مشغول هستیم و به این دلبستگی های گول زنک و عوامفریبانه دلبستگی تاریخی وافری بروز می دهیم بگونه ای که از حال کنونی خویش غافل مانده ایم ، حکایات و سروده های بجا مانده از جنگهاهای درون قومی و برون قومی همواره ما را تسکینی کاذب میدهند ، تسکین موقتی که از ما انسانهای شگف آور و عجیبی ساخته است !

ادامه در ادمه مطلب....

کلاه در بين عشاير ايران از حمله بختياري‌ها تنها بخشي از لباس و نوعي پوشش نيست بلکه يک نماد پرراز و رمز است که کارکردها و جنبه هاي مفهومي ، اجتماعي و آييني آن به مراتب مهم تر و برجسته تر است. در بررسي ابعاد مختلف کلاه ، مقاله زير ارائه مي‌شود.

نویسنده حسین چراغیان بختیاری    

خیال زلف تو پختن نه کار هر خامیست       که زیر سلسله رفتن طریق عیاریست

(حافظ )

در تاریخ ایران زمین همواره مبارزه علیه ظلم و ستم به گونه های مختلفی صورت گرفته که از آن جمله میتوان از نهضت عیاران و جوانمردان نام برد. این گروه بخاطر برآورده شدن خواسته ها و آرمانهای  مردم ، مبارزات طولانی علیه مستکبران انجام داده اند و همیشه از تهیدستان پشتیبانی می کردند در تاریخ دیده شده ستمگران با همه قدرت و توانایی که داشتند، سر تسلیم به مقابل این جوانمردان خم می کردند. مرحوم ملک الشعرا بهار  مینویسد : " واژه عیار   از زبان پهلوی آمده ومعنی آن جوانمردی است، بعدها اندیشه های او را دانشمندانی چون پرویز ناتل ، دکترخانلری و محمد جعفر محجوب زیرعنوان " آیین عیاری " تایید و تصدیق نمودند.عیاران راستین خدمات بی‌شماری به این مرز و بوم نموده و بزرگان علم، فلسفه، حکمت، شعر و عرفان نیز از عیاران راستین به نیکی یاد کرده و تا حدودی حقیقت این جوانمردان را در آثار قلمی خود حفظ و حراست کرده‌اند.