چوخواهی که لذت بری از بهار
برو  اندیکا   و  بگرد   آن  دیار
به مهمان نوازی  همه شهره اند
به مردانگی جمله اعجبوبه اند
هوا  دلپذیر  و  زمین سبزه زار
 مُفرش  شده سایه  سار  کنار

ادامه در ادامه مطلب...

چوخواهی که لذت بری از بهار
برو  اندیکا   و  بگرد   آن  دیار
به مهمان نوازی  همه شهره اند
به مردانگی جمله اعجبوبه اند
هوا  دلپذیر  و  زمین سبزه زار
 مُفرش  شده سایه  سار  کنار
به  هر کوی  و آبادی  و دهکده
بلوطان    تازه    شکوفه   زده
ببینید    جاهای     نادیده     را
تو  بشنو  حکایاتِ   نشنیده   را
بپرسید   از    مردمِ   اهل   فٙن
ز   دژها    و   آثارِ    عَهد   کُهٙن 
بهاران  بیا سمت این  سرزمین
شگفتی   درونِ   شگفتی  ببین
طبیعت زیبا   بی  عیب و نقص
بهائم  به غوغا  و آهو  به رقص
گل  و سنبل و سبزه  و  یاسَمین
هوا  روح   افزا  زمین  دلنشین
هرآن کس  دنبال  آسایش است
همین خطه مأوای آرامش است
چو تاراز  ندیدم  سبز  و  رشید
بسانِ   عروسان    جامهِ   سپید
خط  و  خال مشکینِ  کبکِ دری
بدونِ   رقیب   می   کند  دلبری
ز  کمبو  بِپُرس  ای  کیانی  تبار
کجایند    مردان   چابک   سوار
ز  دوراب و شیمبار ، کُتُک و لٙلٙر
ز کوشگ و جزیره ، ز کوه   مُلَر
یکی سوسن و چشمه های زلال
به  دیده  ببین ، رود بار   شمال
 اگر  می  توانی   به  کینو    برو
که  دارد  دل  از دلبران،  در گرو
خرامان   به   تاراز    کبک    اَتن
می ارزد به آهوی چین  و  خُتٙن
چراغی هرآنچه بگفت زین دیار
به تاریخ پیوست و شد ماندِگار


........ شادباشید
حسین چراغیان بختیاری